சிவபாத சேகரன்: ராஜராஜ சோழனின் ஐப்பசி சதய விழா சிறப்புப் பதிவு

"ஸ்வஸ்திஸ்ரீ!

திருமகள் போல பெருநிலச் செல்வியும் தனக்கே உரிமை பூண்டமை மனக்கொள..."

ஆம், பேரரசே! அருள்மொழி வர்மராக நீங்கள் அரியணை ஏறுவதற்கு முன்பே, உங்கள் கனவு தொடங்கிவிட்டது. இந்த வரிகள் வெறும் புகழ்ச்சிக்காக எழுதப்பட்டவை அல்ல. இது உங்கள் வாழ்வின் தத்துவம்; உங்கள் பேரரசின் அடித்தளம்

"செல்வத்தின் அதிபதியான திருமகளையும், இந்த பரந்த பூமிதேவியையும் தனக்கே உரிமையாக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் மனத்தில் கொண்டீர்கள்" - இந்த ஒற்றை வரியில்தான் உங்கள் ஒட்டுமொத்த சாகசமும் அடங்கியிருக்கிறது. இது வெறும் ஆசை அல்ல; ஒரு பேரரசன் தன் மக்கள் மீது கொண்ட பேரன்பின் வெளிப்பாடு. செல்வத்தை வென்று அதைக் குவிப்பதற்காக அல்ல, அதை முறைப்படுத்தி மக்களுக்குப் பகிர்வதற்காக; நிலத்தை வென்று அடிமைப்படுத்த அல்ல, அதை ஒன்றிணைத்து, ’சோழ தேசம்’ என்ற ஒற்றைக் குடையின் கீழ் செழிக்கச் செய்வதற்காக.

இன்று, ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடந்து, உங்கள் திருநட்சத்திரமான ஐப்பசி சதயம் மீண்டும் ஒளிரும் இந்த நன்னாளிலே, உங்களை வெறும் மன்னனாக நான் வாழ்த்த வரவில்லை. ஒரு பண்பாட்டின் சிற்பியாக, ஒரு காலத்தின் காவியத் தலைவனாக, ஒரு நிர்வாகத்தின் பிதாமகனாக உங்களைப் போற்ற வந்திருக்கிறேன்.

’காந்தளூர்ச் சாலைக் கலமறுத் தருளி’ - நீங்கள் மனத்தில் கொண்ட அந்த கனவை நனவாக்க, நீங்கள் முதலில் தொட்டது உங்கள் வாளின் முனையை. உங்கள் மெய்க்கீர்த்தி தொடர்வது போல, "காந்தளூர்ச் சாலை கலமறுத்தருளி..." என்று அது உங்கள் வீரத்தைப் பறைசாற்றுகிறது.

அதுவரை சோழ தேசம் என்பது உள்நாட்டுச் சண்டைகளிலும், சிற்றரசர்களின் சதிகளிலும் சிக்கித் தவித்த பூமி. நீங்கள் பொறுப்பேற்றபோது, அது கிழிந்த ஓலையாய் சிதறிக் கிடந்தது. ஆனால், உங்கள் பார்வை மேற்கே காந்தளூர்ச் சாலையின் மீது விழுந்தது. சோணாட்டுக்கு எதிராக சதி செய்தவர்களை வீழ்த்த, சேரர்களின் கடற்படைத் திமிரை அடக்க, நீங்கள் நடத்திய அந்த முதல் தாக்குதல், அது வெறும் ராணுவ நடவடிக்கை அல்ல; அது ஒரு சரித்திரத் திருப்புமுனை.

உங்கள் காலடி பட்ட இடமெல்லாம் சோழப் புலியின் கொடி பறந்தது. வேங்கை நாடு, கங்கபாடி, நுளம்பபாடி, தடிகை பாடி என உங்கள் படைகள் சென்ற திசையெங்கும் வெற்றி முழக்கம் கேட்டது. ஆனால், உங்கள் வீரம் நிலத்தோடு நிற்கவில்லை.

’பெருநிலச் செல்வி’யை வென்ற உங்கள் பார்வை, கடலின் மீது பட்டது.

"முந்நீர்ப்பழந்தீவு பன்னீராயிரம்..."

ஆம், பேரரசே! பன்னீராயிரம் தீவுகளைக் கொண்ட மாலத்தீவுகளை உங்கள் கடற்படை வென்றபோது, இந்தியப் பெருங்கடலே உங்கள் காலடியில் மண்டியிட்டது. நீங்கள் ஒரு மாபெரும் கடற்படையைக் கட்டமைத்தீர்கள். சோழ தேசம் ஒரு நிலம் சார்ந்த பேரரசு மட்டுமல்ல, அது ஒரு கடல் சார்ந்த சாம்ராஜ்யம் (Maritime Empire) என்பதை உலகுக்கு உணர்த்தினீர்கள். உங்கள் கனவின் முதல் பாகம் - ’பெருநிலச் செல்வி’யை வெல்வது - இங்கு முழுமை பெற்றது.

வெற்றி பெறுவது வீரத்தின் ஒரு பகுதி. ஆனால், அந்த வெற்றியைக் கட்டிக் காப்பது அறிவின் செயல். உங்கள் மெய்க்கீர்த்தியின் ’திருமகள்’ என்ற சொல், வெறும் செல்வத்தைக் குறிக்கவில்லை; அது ஒரு நாட்டின் செழிப்பைக் குறிக்கிறது, அதன் நிர்வாகத் திறனைக் குறிக்கிறது.

நீங்கள் ’உலகளந்த சோழன்’ என்று அழைக்கப்பட்டீர்கள். ஏன்? நீங்கள் வென்ற நிலங்களை வெறுமனே அனுபவிக்கவில்லை. அதை அங்குலம் அங்குலமாக அளந்தீர்கள்.

"நிலம் யாருடையது? அதன் விளைச்சல் என்ன? அதற்கு எவ்வளவு வரி?" என்பதைத் துல்லியமாகக் கணக்கிட்டீர்கள்.

வரலாற்றிலேயே முதன்முறையாக, ஒரு மாபெரும் நில அளவைப் புரட்சியை (Land Survey) நடத்தினீர்கள். உங்கள் நிர்வாகம் என்பது அரண்மனையில் இருந்து பிறப்பிக்கப்பட்ட ஆணை அல்ல. அது கிராமங்கள் வரை வேரூன்றியிருந்தது. வளநாடுகள், மண்டலங்கள் என நாட்டைப் பிரித்து, அதிகாரத்தைப் பரவலாக்கினீர்கள்.

’குடவோலை’ முறையைச் செம்மைப்படுத்தி, கிராம சபைகளுக்குச் சுயாட்சி வழங்கினீர்கள். ஒரு கிராமத்தின் ஏரி நீரை யார் நிர்வகிக்க வேண்டும் என்பதைக்கூட மக்களே தேர்ந்தெடுக்க அனுமதித்தீர்கள். வரி வசூலிப்பது, ராணுவத்தைக் கட்டுவது மட்டும் ஒரு மன்னனின் வேலை அல்ல; நீதியையும், அறத்தையும், நிர்வாகத்தையும் நிலைநாட்டுவதே அவனது முதல் கடமை என்பதை நிறுவிக்காட்டினீர்கள்.

’திருமகள்’ உங்கள் கைகளில் வெறும் தங்கமாக அல்ல, ஒரு பொற்காலப் பொருளாதாரமாக மிளிர்ந்தாள்.

ஒரு மன்னன் போர்களால் அறியப்படலாம், நிர்வாகத்தால் மதிக்கப்படலாம். ஆனால், அவன் கலையால் மட்டுமே காலத்தை வென்று வாழ்கிறான். உங்கள் வாழ்வின் மகுடம், உங்கள் ஆன்மாவின் வெளிப்பாடு... அதுவே ’இராஜராஜேஸ்வரம்’.

தஞ்சைப் பெரிய கோவில் - அது ஒரு வழிபாட்டுத் தலம் மட்டுமல்ல. அது உங்கள் கனவின், உங்கள் அதிகாரத்தின், உங்கள் பக்தியின், உங்கள் தொழில்நுட்ப அறிவின் ஒற்றைச் சின்னம்.

’தட்சிண மேரு’ என்று நீங்கள் வர்ணித்த அந்தப் பெருவுடையார் ஆலயம், வானம் பார்த்துக் கைகூப்பி நிற்கும் ஒரு கருங்கற் காவியம்.

ஆயிரம் யானைகளின் பலம் கொண்ட மனிதர்கள், எப்படி அந்த 216 அடி உயர விமானத்தை எழுப்பினார்கள்? எப்படி அந்த 80 டன் கல் கோளத்தை உச்சியில் ஏற்றி வைத்தார்கள்?

நீங்கள் ’சிவபாத சேகரன்’ (சிவனின் பாதங்களைத் தாங்குபவன்) என்று உங்களை அழைத்துக்கொண்டீர்கள். உங்கள் பக்தி என்பது தனிப்பட்ட ஒன்றல்ல. அது ஒரு சமூக இயக்கமாக மாறியது. நீங்கள் அந்த ஆலயத்தைக் கட்டியதோடு நிற்கவில்லை. அதில் ஆயிரக்கணக்கானோருக்கு வேலை வாய்ப்பு அளித்தீர்கள். 400 நடன மங்கையரை (தளிச்சேரிப் பெண்கள்) நியமித்து, அவர்களின் பெயர்களையும், அவர்களின் பங்களிப்பையும் கல்வெட்டில் செதுக்கினீர்கள். இசைக்கலைஞர்கள், ஓதுவார்கள், சிற்பிகள், அர்ச்சகர்கள் என ஒரு மாபெரும் கலாச்சார மையமாக அந்த ஆலயத்தை மாற்றினீர்கள்.

மறைந்து கிடந்த தேவாரத் திருமுறைகளை, நம்பியாண்டார் நம்பியின் மூலம் மீட்டெடுத்து, ’திருமுறை கண்ட சோழன்’ ஆனீர்கள். நீங்கள் கட்டிய கோபுரம் மட்டும் வானுயரவில்லை; தமிழ் இசையும், சைவ சித்தாந்தமும் உங்கள் கரங்களால் வானுயரப் பறந்தன.

ஐப்பசி சதயம் - இன்று உங்கள் பிறந்த நாள். ஆனால், நீங்கள் பிறந்தது ஒரு குறிப்பிட்ட நாளில் மட்டுமல்ல. எப்போதெல்லாம் தஞ்சைப் பெரிய கோவிலின் கோபுரத்தை ஒரு தமிழன் அண்ணாந்து வியந்து பார்க்கிறானோ, அப்போதெல்லாம் நீங்கள் பிறக்கிறீர்கள்.

எப்போதெல்லாம் ’சோழர் கடற்படை’ என்ற பெருமிதத்தில் நமது மார்பு விரிகிறதோ, அப்போது நீங்கள் பிறக்கிறீர்கள்.

உங்கள் மெய்க்கீர்த்தியின் முதல் வரி ஒரு கனவோடு தொடங்கியது. உங்கள் வாழ்வின் இறுதி மூச்சு, அந்த கனவை இந்த பூமி உள்ளவரை அழியாத ஒரு உண்மையாக மாற்றிவிட்டுச் சென்றது.

"திருமகள்" எனும் செழிப்பும், "பெருநிலச் செல்வி" எனும் பரந்த பேரரசும் இன்று உங்கள் வசம் இல்லை. ஆனால், அதைவிடப் பெரிய ஒன்றை நீங்கள் எங்களுக்கு விட்டுச் சென்றிருக்கிறீர்கள்.

அதுதான் "பெருமிதம்".

உங்கள் புகழ், நீங்கள் கட்டிய ஆலயத்தை விட உயரமானது. உங்கள் வீரம், நீங்கள் வென்ற கடலை விட ஆழமானது. உங்கள் பெயர், இந்த தமிழ் மொழி உள்ளவரை நிலைத்திருக்கும். சூரியன், சந்திரன் உள்ளவரை பெருவுடையார் கோயில் நிலைத்திருக்கும். பெருவுடையார் கோயில் உள்ள வரை, தாங்களும் அழியா வரம் பெற்று வாழ்வீர்கள்.

காலத்தால் அழியாத எங்கள் பேரரசனுக்கு, இதயம் கனிந்த பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள்!

வாழ்க ராஜராஜன்! வளர்க அவன் புகழ்!